Implanty zębowe i implantacja całego uzębienia

Tytan:

Implanty zębowe wykonuje się z materiałów dobieranych pod względem biokompatybilności i wytrzymałości mechanicznej. Najczęściej stosowany i najlepiej przebadany materiał to tytan oraz jego stopy. Tytan ulega "osseointegracji", czyli łączy się bezpośrednio z kością pacjenta. Zapewnia to długoterminową stabilność i sukces implantu. Jest też odporny na działanie płynów ustrojowych, lekki i praktycznie nie jest odrzucany przez organizm.

Cyrkon:

Implanty z cyrkonu (ceramiki) opracowano dla osób z alergią na metal lub bardzo wysokimi wymaganiami estetycznymi. Dzięki białej barwie są doskonałe estetycznie – szczególnie przy cienkich lub przezroczystych dziąsłach – i nie przebijają się przez dziąsło na szaro. Są także bardzo dobrze tolerowane przez organizm i nie uwalniają jonów metalu.

Lekarz oceni Twoją kość, przyzwyczajenia i oczekiwania by dobrać najbardziej odpowiedni materiał.

Implanty zębowe to wszechstronne rozwiązanie, które daje trwały i naturalny efekt w wielu przypadkach – znacznie wykraczając poza pojedyncze braki zębów. Najważniejsze problemy, które rozwiązuje implantacja:

Brak jednego lub kilku zębów

Przy utracie zęba (próchnica, uraz, paradontoza) można wszczepić samodzielny implant w miejsce brakującego zęba. Sąsiednie zęby pozostają nienaruszone. Na implancie osadza się koronę z porcelany lub cyrkonu – jest to rozwiązanie trwalsze i bardziej ochronne od mostu.

Problemy z długimi mostami protetycznymi

Długie mosty bez wsparcia od tyłu mogą się łamać pod nadmiernym obciążeniem lub wymagają szlifowania kilku zdrowych zębów. Dodając implant w środku lub na końcu mostu, zwiększa się punkt podparcia – wydłuża to żywotność mostu i zmniejsza konieczność ingerencji w zdrowe zęby.

Całkowity brak uzębienia i kłopoty z ruchomymi protezami

Typowe problemy użytkowników protez ruchomych:

• Ruchoma proteza, obawa przed jej wypadnięciem: zwłaszcza na dole stabilność jest niewielka.
• Trudności w gryzieniu i ograniczenia dietetyczne: twardych lub włóknistych potraw nie da się zjeść.
• Utrata smaku: pokarm nie ma pełnego smaku, bo podniebienie jest zasłonięte.
• Przyspieszony zanik kości: nacisk protezy przyspiesza resorpcję, wymuszając wymianę protezy co 5–7 lat.
• Trudności w mowie, seplenienie.
• Konieczność ciągłego użycia kleju.
• Przewlekłe otarcia i owrzodzenia śluzówki.

Rozwiązania implantologiczne (rehabilitacja całej jamy ustnej):

Proteza overdenture utrzymywana na 2–4 implantach: Umieszcza się minimum 2 implanty. Proteza zatrzaskuje się na specjalnych elementach (atak, belka itp.), stabilizacja jest całkowita, a mimo to taka proteza jest wyjmowalna do higieny. To jedna z najskuteczniejszych i najbardziej ekonomicznych całościowych terapii.

All-on-4 / All-on-6 / Pełna praca stała (most hybrydowy/cyrkonowy): Wszczepia się 4, 6 lub 8 implantów, do których przymocowuje się pełną, stałą pracę protetyczną. Pacjent może jeść, mówić i uśmiechać się jak z własnymi zębami. Zanik kości zostaje zahamowany.

Zanik kości w wyniku braku zębów (resorpcja wyrostka)

Po usunięciu zęba kość stopniowo zanika, bo nie ma bodźca funkcjonalnego. Prowadzi to do zapadnięcia twarzy (starczy wygląd), przesunięć zębów sąsiadujących i utrudnień w późniejszym leczeniu. Implant stymuluje kość jak naturalny korzeń i zatrzymuje zanik, a czasem nawet pozwala utrzymać objętość kostną – zachowując młody wygląd.

Wrodzony brak zawiązków zębów (anodoncja, hipodoncja)

U niektórych osób – na podłożu genetycznym – pewne zęby nigdy się nie pojawiają (zwykle boczne siekacze lub przedtrzonowce). W tradycyjnych metodach trzeba było szlifować sąsiednie zęby do mostu. Dziś implant wszczepia się bezpośrednio w miejsce braku – bez ingerencji w zdrowe zęby młodego pacjenta (zabieg po zakończeniu rozwoju kości, zwykle po 18 roku życia).

Znaczna utrata tkanek i zębów w następstwie urazu lub nowotworu

Wypadki lub operacje mogą prowadzić do rozległej utraty kości czy tkanek miękkich. Najpierw odbudowuje się je przeszczepami, a następnie wprowadza implanty i przywraca estetykę oraz funkcję za pomocą stałych prac.

Kłopoty z ruchomymi protezami częściowymi (protezy z klamrami)

Protezy tego typu mają nieestetyczne klamry, które wywierają nacisk na zęby i je rozchwiewują. Stabilizację uzyskuje się dzięki precyzyjnym połączeniom z implantami, a nie haczykami, co zapobiega uszkodzeniom i poprawia komfort noszenia.

Implantacja całego łuku (pełna rehabilitacja bezzębia) to kompleksowy i trwały protokół leczenia polegający na wszczepieniu wielu implantów oraz zamocowaniu na nich stałej lub bardzo stabilnej (wyjmowalnej) protezy u osób, które straciły wszystkie zęby lub żadne z własnych zębów nie nadają się do uratowania.

• Osoby, które utraciły wszystkie zęby w wyniku próchnicy, chorób przyzębia lub urazu.
• Pacjenci niezadowoleni ze swoich obecnych całkowitych protez:
• Jeśli protezy są luźne lub wypadają.
• Jeśli efektywność gryzienia jest niska i nie można jeść wielu produktów.
• Jeśli występują trudności w mówieniu, seplenienie.
• Częste rany i ból po protezie.
• Osoby zmuszone stale używać kleju do protez/nie mogące nosić klasycznej protezy z powodu zaniku kości.
• Utrata estetyki twarzy, podparcia warg, przedwczesny wygląd starczy.
• Osoby, które nie akceptują "sztucznych zębów" i chcą mieć stałe uzębienie.

Implanty są odpowiednie dla większości dorosłych, ale w niektórych przypadkach wymagają szczególnej ostrożności lub istnieje zwiększone ryzyko:

• Osoby z niekontrolowaną cukrzycą, leczone bisfosfonianami (szczególnie dożylnie), po radioterapii głowy i szyi, palacze nałogowi, kobiety w ciąży.
• U młodych pacjentów zaleca się czekać do zakończenia wzrostu kości (zwykle 18–21 lat).

Jakie są protokoły pełnołukowej implantacji?

Opcje stałych protez

All-on-4 (proteza stała na czterech implantach)

Cztery implanty są wszczepiane w każdej szczęce pod określonym kątem. Tylne wszczepy montuje się pod kątem 30–45° omijając miejsca o mniejszej ilości kości. Najczęściej nie jest potrzebna odbudowa kości. Metoda odpowiednia dla większości bezzębnych pacjentów z umiarkowaną resorpcją.

Zalety:

• Nie trzeba przeszczepiać kości – skośne wszczepy pozwalają uniknąć podnoszenia zatoki czy rozległych augmentacji.
• Stałe zęby tego samego dnia – zaraz po zabiegu montowana jest tymczasowa praca stała.
• Koszty i czas terapii znacząco niższe niż w przypadku wszczepienia po jednym implancie na ząb.

All-on-6 / All-on-8

Sześć lub osiem implantów w szczęce zapewnia więcej punktów podparcia dla pracy protetycznej. Rozwiązanie dla młodszych pacjentów z dobrą jakością kości i wysokimi oczekiwaniami.

Zalety:

• Więcej punktów podparcia – lepszy rozkład sił, dłuższa trwałość.
• Krótszy lub brak tzw. przęsła (część protezy bez wsparcia), trudniej o złamanie.

Indywidualne implanty (jeden implant na ząb)

Wszczepia się osobny implant dla każdego brakującego zęba. To rozwiązanie najbardziej zbliżone do natury, ale też najdroższe i wymagające dużo kości.

Opcja dla pacjentów z niewielkim zanikiem kości i wysokimi możliwościami finansowymi oraz oczekiwaniami naturalności.

Ruchome, ale stabilne protezy (overdenture)

Proteza zatrzaskowa na implantach

Minimum 2 implanty na dole oraz minimum 4 na górze. Proteza mocowana na specjalnych elementach zatrzaskowych (atak, locatory) lub na belce. To dobre rozwiązanie dla osób z ograniczonym budżetem lub starszych – jako pierwszy etap drogi do stałej pracy.

Zalety:

• Proteza już nie przesuwa się ani nie wypada, ale można ją wyjąć do czyszczenia.
• Wydolność gryzienia rośnie o 70–80% w porównaniu do tradycyjnych ruchomych protez.
• Jest to najtańsze całościowe rozwiązanie implantologiczne.
• Czyszczenie i pielęgnacja są stosunkowo łatwe.

Leczenie implantologiczne to wieloetapowy proces, wymagający dokładnego planowania, precyzyjnej chirurgii i starannej rekonwalescencji. Cała procedura nie odbywa się podczas jednej wizyty, lecz na kilku etapach.

Przygotowanie i planowanie przed zabiegiem

Szczegółowe badanie oraz wywiad medyczny:

Badanie wewnątrzustne: Ocena obecnych zębów, stanu dziąseł (paradontoza), higieny jamy ustnej i zwarcia.

Wywiad lekarski: Choroby ogólne (cukrzyca, choroby serca, osteoporoza), przyjmowane leki (zwłaszcza przeciwzakrzepowe i bisfosfoniany), alergie, palenie papierosów. W razie potrzeby konsultacja z lekarzem prowadzącym.

Obrazowanie radiologiczne

Zdjęcie panoramiczne: Daje ogólny pogląd, ale nie wystarcza.

Tomografia komputerowa CBCT 3D: Dzięki tej technice:

• Oceniamy jakość i ilość kości – jej gęstość, wysokość i szerokość w miejscu przewidzianej implantacji.
• Lokalizację ważnych struktur anatomicznych: przebieg nerwu zębodołowego dolnego, położenie otworu bródkowego (na dole) czy zatoki (na górze). Widzimy także sąsiednie korzenie.

Planowanie cyfrowe i wykonanie szablonu chirurgicznego:

Dane z CBCT trafiają do specjalnego programu do planowania implantów. Lekarz wirtualnie:

• Dobiera markę, średnicę i długość implantu.
• Ustala najbardziej korzystną 3-wymiarową pozycję (mezjalno-dystalną, przedsionkowo-językową, pionową).
• Dobiera najkorzystniejszy kąt wszczepienia.

Ten wirtualny plan zamienia się w szablon chirurgiczny (drukowany 3D), nakładany na zęby lub dziąsła pacjenta. Wbudowane tuleje prowadzące gwarantują chirurgowi precyzyjne umieszczenie implantu zgodnie z planem.

Przygotowanie pacjenta:

Optymalizacja higieny jamy ustnej: Leczy się ewentualne stany zapalne przyzębia, wykonuje profesjonalne oczyszczanie zębów.

Premedykacja: W razie potrzeby lekarz zaleca antybiotyki lub leki przeciwbólowe przed zabiegiem.

Zgoda pacjenta: Lekarz omawia przebieg, ryzyka, alternatywy i koszty, uzyskuje pisemną zgodę.

Zabieg chirurgiczny (wszczepienie implantu)

Najczęściej zabieg przeprowadza się komfortowo w znieczuleniu miejscowym. W niektórych wypadkach można rozważyć sedację lub znieczulenie ogólne (np. u osób bardzo lękliwych).

Sterylność i obłożenie pola zabiegowego

Jama ustna płukana jest płynem antyseptycznym, twarz przykrywana sterylnymi serwetami.

Nacięcie płata dziąsłowego (technika płata)

Tradycyjna metoda: Nacięcie dziąsła w kształcie U w miejscu planowanego implantu, odwarstwienie płata i odsłonięcie kości.

Technika bezpłatowa: Przy użyciu szablonu chirurgicznego wystarcza mały otwór przez tuleję w szablonie – brak szwów, gojenie szybsze i mniej bolesne.

Otworzenie gniazda w kości (Osteotomia)

• Umieszcza się szablon chirurgiczny.
• Specjalnymi schładzanymi (solą fizjologiczną) wiertłami stopniowo powiększa się otwór (np. najpierw 2,0 mm, potem 2,8 mm i na końcu 3,5 mm).

Wprowadzenie śruby implantu

• Gotowy implant wprowadzany jest specjalnym "uchwytem" na niskich obrotach do gniazda.
• Implant dokręca się do określonej siły – określa to pierwotną stabilizację w kości.
• Na końcu mocuje się śrubę zamykającą.

Zamknięcie i szycie

• Przy technice z płatem dziąsło przywraca się na miejsce i zszywa. Przy technice bezpłatowej ten etap się pomija.
• Szwy są zwykle rozpuszczalne lub usuwa się je po 7–10 dniach.

Okres gojenia i osseointegracji

To czas oczekiwania na zakończenie procesu zrastania się implantu z kością.

Czas: Średnio 2–3 miesiące na dole i 3–4 miesiące na górze (kość górna jest bardziej porowata, stąd dłuższy proces).

Osseointegracja: Komórki kostne narastają na powierzchnię tytanu, tworząc trwałe połączenie – implant staje się częścią kości.

Proteza tymczasowa: Na ten czas zazwyczaj zakłada się lekką (wyjmowaną) pracę tymczasową, która nie naciska na okolicę wszczepu.

Faza protetyczna

Po pełnym zrośnięciu implantu z kością można przystąpić do wykonania widocznego zęba.

Drugi, drobny zabieg (założenie łącznika)

W znieczuleniu miejscowym odkrywa się dziąsło nad implantem, odkręca śrubę i zakłada tzw. śrubę gojącą na 1–2 tygodnie, by przygotować dziąsło do pracy protetycznej.

Pobranie wycisku

Po kilku tygodniach zakłada się transfer i pobiera bardzo precyzyjny wycisk (tradycyjny lub cyfrowy), by dokładnie odwzorować pozycję implantu dla laboratorium.

Proces laboratoryjny

Na podstawie wycisku wykonuje się model roboczy z analogiem implantu.

Technik przygotowuje abutment (gotowy lub indywidualny) oraz koronę/most z porcelany bądź cyrkonu.

Założenie pracy protetycznej

• Łącznik wkręca się do implantu określoną siłą.
• Koronę/most cementuje się na stałe lub mocuje na śrubę (prace śrubowane łatwiej czyścić i serwisować).
• Ostateczna kontrola: zwarcie, zdjęcie RTG.

Pierwsze 24–48 godzin po zabiegu

• Zaraz po zabiegu należy mocno zacisnąć gazik przez 30–60 minut, co jest kluczowe dla powstania skrzepu.
• Niewielkie sączenie krwi jest normalne nawet przez 1–2 dni. Przy większym krwawieniu zagryź jałowy gazik przez 30 min. Plucie, intensywne płukanie i picie przez słomkę może zniszczyć skrzep i wywołać krwawienie ponowne.
• Przez pierwsze 48h przykładaj zimny kompres do policzka po zabiegu (20 min chłodzenie, 20 min przerwy). Zmniejsza obrzęk i ból.
• Przyjmuj zalecone przez stomatologa antybiotyki i leki przeciwbólowe. Najlepiej działają, gdy zostaną przyjęte zanim pojawi się ból.
• Pierwszego dnia jedz zimne i miękkie potrawy (jogurt, budyń, chłodna zupa, lody). Unikaj gorącego, pikantnego, twardego czy kwaśnego jedzenia oraz pestek.
• Odpoczywaj, ogranicz wysiłek fizyczny, śpij z głową wyżej.

Pierwszy tydzień

• Po pierwszej dobie delikatnie myj pozostałe zęby miękką szczoteczką, omijając miejsce wszczepu. Stosuj płyny do płukania jamy ustnej bez alkoholu (najczęściej chlorheksydynowe) – zgodnie z zaleceniami lekarza.
• Szwy zwykle są wchłanialne bądź usuwa się je po 7–10 dniach. Nie dotykaj miejsca zabiegu.
• Przez co najmniej 2 tygodnie nie gryź w miejscu implantu i unikaj nacisku, również z przeciwnej strony.

Długoletnia pielęgnacja implantów

• Perfekcyjna higiena jamy ustnej jest niezbędna: implanty nie próchnieją, ale może dojść do zapalenia tkanek wokół nich (periimplantitis).
• Szczotkuj zęby co najmniej 2x dziennie miękką lub średnią szczoteczką.
• Czyść okolice implantów specjalną nicią dentystyczną (Super Floss) lub szczoteczką międzyzębową codziennie.
• Używanie irygatora wodnego (Waterpik) jest bardzo skuteczne w usuwaniu płytki.
• Nie zaniedbuj regularnych kontrolek – odwiedzaj dentystę minimum co pół roku. W trakcie wizyty specjalista zbada kieszenie wokół implantu, profesjonalnie go wyczyści i wykona zdjęcie RTG dla kontroli kości.
• Uważaj na swoją pracę protetyczną i tarcie zębów (bruksizm) – jeśli zalecona jest szyna nocna, używaj jej. Nie rozgryzaj twardych produktów (np. orzechów) implantami.
• Dbaj ogólnie o zdrowie: Nieuregulowana cukrzyca zwiększa ryzyko infekcji wokół implantu. Wapń i witamina D są bardzo ważne dla zdrowej kości.

Zalety implantów pojedynczych i wielokrotnych

Brak konieczności szlifowania sąsiednich zdrowych zębów

Przy klasycznym moście oba sąsiadujące zęby muszą być oszlifowane i pokryte koroną, by utworzyć filary. Implant umożliwia odbudowę bez naruszania zdrowych zębów – pozwalając zachować ich integralność i zdrowie na długie lata.

Ochrona kości szczęki i efekt "anti-aging"

Po utracie zęba kość szybko zanika, bo nie jest stymulowana. Implant przekazuje siły żucia na kość jak naturalny korzeń i zapobiega jej resorpcji, co:

• Chroni kształt twarzy i pełność warg, zapobiegając jej zapadaniu się i postarzaniu rysów.
• Zachowuje podstawę dla przyszłych rekonstrukcji.

Wyższa wydolność żucia

• Korony na implantach pozwalają gryźć niemal z siłą naturalnych zębów.
• Produkty trudne do zgryzienia protezą ruchomą (jabłka, marchew, mięso, twardy chleb, orzechy) stają się znów możliwe do jedzenia.
• Lepsze żucie ułatwia trawienie i pozytywnie wpływa na zdrowie ogólne.

Naturalna i estetyczna aparycja

• Nowoczesna ceramika i cyrkon doskonale odzwierciedlają naturalne zęby i przepuszczają światło.
• Linia dziąseł wygląda zdrowo i naturalnie – ryzyko pojawienia się szarej linii przy recesji dziąseł jest minimalne.

Długowieczność i opłacalność

• Dobrze utrzymywany implant może służyć kilkadziesiąt lat, a nawet całe życie.
• Mosty klasyczne wymagają wymiany średnio po 10–15 latach, a pogarszająca się kość utrudnia kolejne odbudowy.
• W dłuższej perspektywie implanty są bardziej ekonomiczne i wygodne.

Łatwa pielęgnacja i czyszczenie

• Koronę na implancie czyści się i nitkuje jak naturalny ząb.
• Nie potrzeba specjalnych akcesoriów lub wyjmowanych elementów, jak w przypadku mostów czy protez ruchomych.

Zalety implantacji pełnołukowej:

Implanty pełnego łuku (All-on-4, All-on-6, protezy hybrydowe) odmieniają komfort życia pacjentów korzystających wcześniej z ruchomych protez całkowitych.

Stabilność

Dolne protezy całkowite stale się przesuwają, wypadają lub klinują pod językiem bądź policzkiem. Dzięki zamocowaniu protezy na 4–6 implantach (praca stała lub zatrzaskowa overdenture) nie ma już ryzyka przesunięć ani wypadania. Można swobodnie jeść, śmiać się i mówić bez dyskomfortu psychicznego.

Zwiększona siła gryzienia

Wydolność żucia na protezie ruchomej to zaledwie 20–30% naturalnego uzębienia – pacjenci unikają wielu produktów i pogarsza się ich stan odżywienia. Po wszczepieniu implantów pełnego łuku żucie osiąga 80–90% efektywności, można znów jeść wszystko – mięso, warzywa, owoce, orzechy.

Odczuwanie smaków i temperatur

Ruchoma proteza całkowicie zakrywa podniebienie, mocno ograniczając odczuwanie smaków i temperatury. W implantologii podniebienie pozostaje całkowicie odsłonięte, a cienka proteza overdenture nie zakrywa podniebienia – dzięki temu wszystkie smaki oraz temperatury są w pełni odczuwalne.

Zatrzymanie zaniku kości i zachowanie młodego wyglądu

Nacisk wywierany przez protezę przyspiesza zanik kości, wymuszając jej wymianę co kilka lat, a z czasem prowadzi do zapadania warg i pogłębiania zmarszczek. Dzięki implantom kość jest stymulowana i nie ulega już zanikowi. Twarz pozostaje młodsza i pełniejsza – to największa biologiczna korzyść.

Wyraźna mowa i większa pewność siebie

Protezy ruchome często powodują bełkot, sliny i kłopot ze zrozumieniem pacjenta.

Stałe uzębienie przywraca czystą, wyraźną mowę, co podnosi odporność psychiczną i komfort społeczny.

Komfort psychiczny i lepsza jakość życia

• Koniec ze "wstydem przed sztucznym uzębieniem": Stałe zęby dają młodszą, zdrowszą i bardziej atrakcyjną prezencję.
• Swobodne życie towarzyskie (żadnego unikania uroczystości, zakrywania ust czy wstydu przy kontaktach osobistych).
• Komfort snu: Nie trzeba wyjmować i czyścić protezy każdej nocy.

Ekonomia na lata

Wraz z zanikiem kości ruchome protezy wymagają częstych wymian, systematycznego kupowania kleju/środków naprawczych oraz kolejnych kosztów. Implanty pełnego łuku to inwestycja na dekady, wymagająca jedynie regularnych kontroli i higienizacji.

Czy wszczepienie implantu jest bolesne?

Nie, obecnie wszczepianie implantów to zabieg niemal bezbolesny dzięki skutecznemu znieczuleniu. Podczas zabiegu obszar ten jest w pełni znieczulony, a pacjent odczuwa tylko nacisk. Po zabiegu możliwe są niewielka opuchlizna i ból przez 2–3 dni, jednak łagodzi je stosowanie zimnych okładów i zaleconych przez lekarza leków przeciwbólowych.

Jak długo służy implant? Czy jest na całe życie?

Implanty dobrze zaplanowane, wykonane z wysokiej jakości materiałów i prawidłowo pielęgnowane mogą służyć dożywotnio. Tytan zrasta się z kością, korona protetyczna (z porcelany) po latach może wymagać wymiany z powodu ścierania. Udokumentowano przypadki użytkowania implantów przez 30–40 lat. Najbardziej zagraża im zapalenie wokół implantu (periimplantitis) i zła higiena.

Kiedy otrzymam stałe zęby po implantacji całego łuku?

Przy nowoczesnych protokołach (All-on-4, All-on-6) już tego samego dnia po zabiegu pacjent wychodzi z tymczasową stałą pracą akrylową przymocowaną do implantów. Po 3–4 miesiącach wymienia się ją na docelową pracę z cyrkonu lub hybrydową.

Palam. Czy mogę mieć implanty?

Tak, jednak powodzenie terapii jest dużo niższe, a ryzyko powikłań znacznie wzrasta. Zaleca się rzucić palenie minimum tydzień przed zabiegiem i nie sięgać po papierosy w czasie gojenia (3–4 miesiące), co znacznie poprawia szanse powodzenia.

Palenie:

• Zwęża naczynia krwionośne, spowalniając gojenie.
• Wzrost ryzyka infekcji nawet 2–3 razy.
• Może uniemożliwić zrośnięcie implantu z kością.

Mam ubytek kości. Czy wciąż mogę mieć implanty?

W większości przypadków tak. Nowoczesne techniki implantologiczne pozwalają radzić sobie nawet z dużymi zanikami:

• Przeszczep kości (augmentacja): Uzupełnia ubytek kości specjalnym materiałem.
• Podniesienie dna zatoki: Zabieg powiększający ilość kości w bocznym odcinku szczęki górnej.
• Technika All-on-4: Pozwala wykonać pracę stałą również przy krótkich kościach dzięki skośnym implantom.
• Krótkie implanty: Wszczepia się je tam, gdzie nie ma miejsca na standardowe.
• Implanty jarzmowe: Przy skrajnym zaniku kości implant można zakotwiczyć w kości jarzmowej (policzkowej).